Gönlümün tahtına almaya seni
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul
Yarimin bahtına salmaya teni
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Yedi tepelerden yarla bakmaya
Alevden közlere harla akmaya
Soğuğu göğsüme karla çakmaya
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Gözlerin dolmalı doğduğum şehir
Üsküdar olmalı benimle nehir
Saadet sunmalı etmeden tehir
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Bu defa benden ol, coşup yanlıca
Mayayı benle çal, güzel Kanlıca
Pudra şekerini, koy kararınca
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Bir kadeh rakıyı saç boğazında
Topla martıları aç avazında
Hisardan nameler, taç yap sazında
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Sirkeci, Beyazıt, Sultan Ahmet’e
Gülhane parkına, yağan rahmete
Selamımı söyle, girip zahmete
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Haydarpaşa garı, ıssız diyorlar
Kadıköy onsuz, sessiz diyorlar
Kara trenlere, bahtsız diyorlar
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Sulukulelerde, çalsın sazende
Gonca güller açsın, gülen gamzende
Aşk ile salınsın, bana nazende
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Şiirler hazırla, Orhan Veli’den
Şarkılar hazırla, gönül telinden
Bir tas su hazırla, yarin elinden
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul

Kan ağlar yüreğim, Veli’den garip
Yeşildir dileğim, murada erip
Güneşi göreyim, ufkuna gelip
Yoldayım az kaldı, bekle İstanbul