Gutbettı yaşayan biliyor yüreğinize sağlık.
Saygılar sunarım..

gurbet o kadar acı ki ne varsa içimde şarkısı dolandı...

gurbetin koru düştüğü yeri yakar iyi bilirim...

acısınıda tatlısınıda yaşayamaz insan yazdığı her kelimenin ucu yanıktır...

kalem hüznü özlemi çok güzel işlemiş saygılarımla kutluyorum nicelerine

Değerli üstad,sizi kutluyorum.Gurbet; insanın içinde kalbine dokunmak üzere olan bir kaktüs gibidir...Öylece durur ama en ufak bir dokunuşta; onlarca iğnesini aynı anda yüreğinizde tek bir acı gibi yoğun hissedersiniz...Bu tarifi olmayan, tarif etmeye kalksanız; yetersiz kalacağınız bir acıdır...Tıpkı aşk acısı gibi…Velhasıl “tarifi imkânsızdır” desek; yeridir...Bizler günlük yaşamlarımızın rüzgârı ile oradan oraya savrulurken, onlar memleket sevdasının burunlarını sızlatması ile günlerini, aylarını, yıllarını, en beteri de ömürlerini tüketirler...Kâh vatan toprağının bir sınır karakolunda biz rahat uyuyalım diye uykusuz kalan yürektedir o rüzgâr, kâh okyanus ötesinde…Hiç fark etmez.Gurbet gurbettir…Yani bir bakıma yalnızlığın uçsuzluğundadır gurbette yaşayan yürekler...O yüzden de gün olur söylenecekler içte kalırken; iç çekerek sevenler uğurlanır o yalnız yüreklerden…Ve gün olur istemsiz akan iki damla gözyaşı ile yalnızlığa sessizce isyan edilir...Uzaklarda, çok uzaklarda…

Yürek sesiniz hiç susmasın...yolunuz bahtınız açık olsun... saygılar peri