Sensiz yaşamayı başaramadım
Yenik düştüm yokluğuna
Kim aldı seni ellerimden
Kim kopardı bakışlarımızı
Hangi insafsız kıydı bize
Hangi kahrolasıca ağlattı bizi bu kadar
Hiç bir şey kalmadı artık
Ne kokun ne gülüşün
Ne kadar dua ettim bilemezsin
Kabul olmayacağını bile bile
Yinede bir umut vardı içimde
Sen hala vardın sen hala umudumsun
Seni hala unutamadım
Kalbime hançerle yazdım seni
O kadar çok kan aktı ki kalbimden
Hiçbir şey artık beni yaralayamaz bu kadar
Bilemiyorum tarifsiz bir kış yaşıyor gönlüm
Bitmeyen bir soğuk bedenimde
Oysa bir bakışın hayata bağlardı beni
Hala bıraktığın gibiyim
Hala sana aitim
Hiçbir şeye bağlanmadım senden sonra
Yeniden yeniden kanamaktan korktum
Öyle çaresizim ki yokluğunda
Seni hiç kimse sevmedi ki zaten
Ben seni hep uçurumlarda sevdim
Düşeceğimi bile bile geldim sana


Söz: Servet KURT