Bu gün böyle perişan biçâre yaşıyorsam,
Bıraktığın ateşte halâ yandığım için.
Canımı bedenimde isteksiz taşıyorsam,
Ecelin şerbetine lokma bandığım için.

Mazimizi gerçekten unuttun mu? bilemem,
Sildiğin anıları ben ne yapsam silemem,
Hasretinle tükendim sen de tüken dilemem,
Deli de; dualarla seni andığım için.

Bozarken yeminini hiç mi korku duymadın?
Hadi beni bıraktın Hakk’a hatır saymadın!
Bir kerecik elini vicdanına koymadın!
İpimi kendim çektim sana kandığım için.


Terk eyledim sıla’mı gurbet gezgini oldum,
Unutmak istedikçe daha çok özlem doldum.
Gözün aydın sayende zamansız erken soldum,
Döküldüm hazanını bahar sandığım için.


Mecnun,Kerem,Kamber’dim Ferhat’tan fazla yandım!
Kavruldukça dudağım serapları su sandım,
Beş vakit kirpiğimi gözyaşlarıma bandım,
Sahralarda kimsesiz naçar kaldığım için.

Nihayeti ölürüm kalbimde özlem ile,
İşte o zaman biter kan kusturan bu çile.
Mahşerde de kavuşmak yok bize bile bile,
Umudum son uykuya garip daldığım için.