Susuyorum kendime.
Martı çığlıklarının dövdüğü kaldırımlarda
Acıların kavurduğu yüreğimi saran hüzünlerimle yürüyorum.
Gelmemeler ile eskitilmiş yorulan bekleyişlerimi biriktiriyorum

Susuşum kendime
Susayışım sana

Küsüyorum kendime
Gidememelerimin acizliğine kusuyorum kinimi.
Paylaşıldıkça çoğalan yerinde seni anlayamamalarımla,
Hislerime anlatamadığım zayıflığımın acısını çekiyorum.

Küsüşüm kendime
Hislerim sana

Her anımda yine
seni yazıyorum kelimelerimin ümitli yerine
Acemi balıklığımla yüzme öğrenemediğim denizimde
Sevgidensizliğimin fırtınasını koparıyorum.

Esişim kendime
Kelimelerim sevgidenizime

Her güne yine
ilk ışıkların dağ yamaçlarında çoğaldığı yerden başlıyorum
Her sabah kandırmalarıma bir avans veriyorum kendi kendime
Acabalar ekliyorum belkilerime.