ÜZÜLME



Seni sen yapan tekşey üzülmek degil bu hayatta,seni sen yapan gülüşündü,bu uğurda,bunu farkettinmi bilmiyorum ama, hayat dolu bir gülüşün oldunu farketmelisin, bence,farkettimde gülünce sen, öyle sıkıntılarımı atiyorumki , yorgunlugumu dahil seninle bir kenera,öyle alişmisimki sana,üzülme nolur, ben o gülen yüźüne alîsmişken , senin o asık yüzüne alıştırma beni, görmek istemiyorum kısaca ,ben seni sesini duyarken bile, senin güldünü duymak yanîndayken de güldünü görmeliyim, ve ben böyle alışmışken sana sende uy bence buna ,ben varken senin yanında,üzülmene asla izin vermen bu ugurda...!

Yazan Emsal


Anlatım akıcı fakat imla yanlışı çok bu şiir değil tabiki düz bir yazı, bunu şiirleştirmek için kısa cümlelerle alt alta dizayn etmek gerek başarınızı kutluyorum.Yunus diyarından selamlar.