BAHTİYAR

Ben gecelerin belediği çocuğum
Yağmurlu gecelerde kan kusardı yüreğim
Kaldırımlar döşeğimdir, yorganımsa ufuklar
Ben yalnız gezerim, yalnızlığım intizar
Sanki sonsuz ufukta beni bir bekleyen var.


İlmek ilmek çekilen yıldızlardır efgânım
Gece yanan bir çift göz alayla süzer beni
İstemiyorum üşümek, artık yaksın beni nar
Ne yağmurlar dondursun; ne de yağan dolu kar
Murâdım sen de kalmak, tâ ki mezara kadar.

Sen de artık ey gece! Söndür ışıklarını
Mehtap çıksın semaya, gözlerim alevlensin
Küsme ne olur bana, sen benim yârenimsin
Bu gönül mehtap ile bir kerecik sevinsin
Şafak ile doğdum ben, mehtap ile bahtiyar.

10 Haziran 2006