Üstüme yıkıldı bu koca şehir
İnan ölüyorum sandım dün gece
Sen gittin içimi kapladı kahır
Yokluğunu içip kandım dün gece

Yangından beterdi mevsimsiz veda
Ruhumu çınlattı bir aksi seda
Bütün hayatımı eyleyip feda
Bu canımı kurban sundum dün gece

Kahrettim kadere açtım aramı
Kaç seven yaşadı böyle dramı
Anılar deştikçe gönül yaramı
Azaptan deliye döndüm dün gece

Görsen üzülürdün o anki beni
Duyduğum her seste aradım seni
Nasıl da özledim bir tek buseni
Ben benden vazgeçtim sendim dün gece

Zamansız değişti aşkın iklimi
Dost düşman işitti bütün saklımı
Sonunda kaçırdım garip aklımı
Sanki bir aptaldım böndüm dün gece

Gittin ya ardında kaldım limansız
Yanardağlar gibi yandım dumansız
Ne istedin benden dinsiz, imansız
Adını öfkeyle andım dün gece

O nasıl gidişti ötesi zahir
Başladı gönlümde zaman-ı ahir
Böyle yanmamıştı Zühre’ye Tahir
Cehennem narında yandım dün gece

Mutlu Aydurmuş