BABA BİR GÜNEŞTİR

Bilmeli yaşarken kıymeti önce;
Baba bir güneştir sönerse yaman.
Gün zevale iner vakti gelince
İyilik kemliğe dönerse yaman.

Miras kalır üç beş kelime hepsi,
Kimi çanak kapar kimisi tepsi,
Boylarsa gündüzün vicdanlar hapsi
Baykuşlar ocağa konarsa yaman.

Gözden ırak olan düşer gurbete,
İnsanı indirir kemikle ete,
Atasız kim varmış ulu devlete
Sevgi saygı baştan inerse yaman.

Gün geçer civanlar – fidanlar geçer,
Kuş uçar zümrüt-ü Ankamız uçar,
Gül açar bülbüller bir destan açar
Kem talih bahtımı yenerse yaman.

Boş kalmaz aslanın yatağı asla,
Oysun dersen gözü kargayı besle,
Bir ömür geçmez ki nefsi hevesle
Aşk için gözyaşım dinerse yaman.

Sen gittin buradan ben kaldım öksüz,
Ressam Halil, köklü, değildir köksüz,
Yüküm aşktır sanma aziz dost yüksüz
Gönlüm dünya için yanarsa yaman.

Halil GÜLEL
Düsseldorf / 03.10.2013
(Babama Şiirler)



Rahmetli babam Osman GÜLEL’in ölüm yıldönümü için...
Fotoğraf Osman GÜLEL