Dadaloğu derler Dadalım sana,
Yad edip anlamak düşüyor bana,
Nakşedilmiş ismin bütün vatana,
Duygularla dolu, özün Dadalım.

Toros dağlarında gezmiş bir yiğit,
Gelen ilhamlarla yazmış bir beyit,
Kimi güzelleme kimisi ağıt,
Bu sensin, söylenir sözün Dadalım.

Esinlemiş mantuvarın çiçeği,
Çiçeğin içinde arı böceği,
Mazlumlara yuva olmuş kucağı,
Gariplerden yana kozun Dadalım.

Kışın mesken Torosların eteği,
Kurulmuş orada Türkmen otağı,
Bu topraklar koç yiğitler yatağı,
Bin boğada geçer yazın Dadalım.

Avşar otağında mutlu yuvada,
Asla pes etmedi haklı davada,
Bakır dağlarında Çukurovada,
Her karış toprakta izin Dadalım.

Daim örnek oldu ahbaba dosta,
Bazen Yozgat’taydı bazen Sivas’ta,
Bir zamanlar hapis yattı Payas’ta,
Özgürlük serinde sızın Dadalım.

Böyle bir yiğitten bahsetmek gerek,
Yiğidin hakkını yiğide verek,
Bazen silahıydı kazmayla kürek,
Kahramanlık dolu mazin Dadalım.

Ay dost deyip kır atına binerdi,
Pınarlarda mola verir inerdi,
Nerde güzel görse içi yanardı,
Bir başkaydı cilve nazın Dadalım.

Evini tutardı direkle hezen,
Dostu sevindirip düşmanı üzen,
Hem cengâver biriydi hem ide ozan,
Acep kimlerdedir sazın Dadalım.

Türkülerin kulaklarda hoş seda,
Bu ne güzel duygu ne güzel eda,
Dünyaya zamansız eyledin veda,
Erken yaşta yumdun gözün Dadalım.

Yakup KARACA 18.09.2013