Bu gece yokluğuna içiyorum
Sakın boş durmasın kadehim meyhaneci
Yaşanılmış anılarımı bu akşam her kadehte
Yudum, yudum içicem
Bazen gözyaşlarım damlarsa da kadehime
Aldırma canımdan can kopararak dökülse de yaşlarım
Ver meyhaneci ver sen doldur ben içeyim
Bu akşam ben benden çıkana dek doldur içeyim
Var mı yeryüzünde böyle bir şey meyhaneci
Sevdiğinden uzak ırak yaşamak
Hasretle her geceyi yoğurup yorgan yapmak
Resimlere dalıp hep aynı şarkıyı dinlemek
Bir teselliyi anıların arasından çekip avunmak
Ver meyhaneci doldur anılarımı
Beni sarhoş etmiyor bu melet
Beni sarhoş eden anılarım o yare olan sevdam
Çaresizliğin çaresini bulamadım
Sevdanın çıkış yolunu bulamadım
Yüreğim dem tutmuş yarin hasretinden
Yaram derin yaram çekilmez hal almaya başladı
Doldur saki doldur da boş kalmasın kadehim
Hüzün dökülüyor gözlerimden
Çare bulunmuyor işte içilen kadehten
Kendimi yakıp yıkıyorum işte bu aşkın derdinden
Biliyor musun meyhaneci bazen nefes almayı unutturuyor bana
Bazen ölümlerin meydanında sallanır durur cüssem
Tadamadım ki bir türlü ölümü
Onu da beceremiyorum geride o kalırsa ne olur diye
Ama olmuyor be meyhaneci olmuyor işte
Irak uzak ve bir o kadarda hasret yükü çekilmiyor
Bir mum yaktım ömrümü muma adadım meyhaneci
Mum söndüğünde mum bittiğinde
Bende gitmiş ola cam meyhaneci