ŞAİR OLACAKMIŞ

Kelimeleri severmiş logoya benzetirmiş
Anlamlı cümle kurabilmek için saatlermiş
En sevdiği Atilla İlhan’mış
Onun gibi şair olacakmış.

“Dermanım, anca sen burada tazelenirsin
Hayallerim, sen burada gerçekleşirsin
Sen güzel yarim, beni ancak burada seversin.”
Hep böyle derdi ve eklerdi:
“Ben sana mecburum bilemezsin...”

Tek dostu tek sırdaşı şiirdi
En çok da annesini severdi
“Annem” diye vardı bir şiiri
Okuyan “sen gerçek şairsin” derdi

“Derim” derdi “dermanım bu” derdi
Kitabını yazmak tek isteğiydi
Kimse bilmesin ama çıksın derdi
Şimdiyse onu herkes tanıyor
Ama o bunları göremedi.

Son kıtası şiir üzerineydi:
“Şiiri kendime dost bildim
Babama bile değişirdim
Ama anam bitanemdi benim
Ben sana mecburum bilemezsin
Ölümden sonrada tanınmam belki
Ama kimse öldüremez şiiri...”