Çok üşüdüm günlerce
Suskunluğundan rüzgar yaptım estim kendi üstüme
Dışarıda kaldım kapaksız bir kitap gibi üzerimde ipince bir gömlek geriye kalan çıplak yapraklardan
Islandım, alıntı yaptığım tırnak işaretleri yağmur oldu yağdı dün gece
Virgülle biten kelimelere sarılmayı hayal ederken
Soru işaretlerinin dikenleri sayfalarımı kanattı
Bana bir şey olmazdı okumasan da dururdum öylece kitaplığında
Lakin bu kez canım acıdı, imla hatası mı vardı üstümde
Üç noktalar damla damla yağdı kirpiklerime...
Tam bir sahaf dükkanına atılıp gitmekten korkarken
Köşelerimden tutup çevirdi beni parmak uçların
Ciltlendim, tazelendim, ısındım sanki güneş doğdu pencereme
Fırtınaların savurduğu harflerim artık geri döndü yuvasına
Hayat bulup yeniden ağacın gölgesindeki dökülmüş yapraklar gibi
Tutundum en sevdiğim dalıma
Oku, sonbahar gelmesin, çiğ düşmesin üzerime
Anlat yine, çiçeğimi soldurma...