sen yokmusun
sen
vurdumduymazlığın
çehresi
duymuyormusun?
duymuyormusun?
yüreğimin
sesini
ağlıyor
sızlıyor
yokluğunda
yokluğunla
sanki şiirlerime
nail olmuş
yazıyor yazıyor
yazıyor
seni..
bilmez
bıkmak usanmak nedir
tesellinin ötesinde bir umut
o güzelliğin eseri
yalnızlığımın goncası misali
pempe hayallere astım
seni
çölde serap benzeri..
aldığım her nefeste sen
içtiğim her yudum suda sen
baktığım her yerde yine sen
sanki yaşam tek senden ibaretmiş gibi..
bu ne bir bilmece
ne bir masal
ne de bir hikaye,
bu
gözlerimin sende
bulduğu hayatımın ta kendisi
yaşarken yaşamayı
tatmış gibi bir şey..
sense
sözlerin bittiği yerdemisin?
şu
üç günlük ömrün
mucizesi
kaldır başını
bir bak
gir
şiirlerimin ruhuna
bul beni
gör halimi
sevmek
hem gülmek
hem ağlamak
hem özlemek
hem arzu etmek
sevmek
çok şeyleri
aynı anda yapmak
yaşamak
hissetmek
sanki ben beni
sende
tarif ediyormuşum
gibi...

(Berlin,07.09.2013)

Talat Özgen