Canın sıkılır içini dökmek istersin bir dosta
Dost bulamazsın, herkes kendinle savaşta
Öyle dolarsın ki bazen haklısındır dolmakta
Dersin, Nerde insanlık? İnsanlık galiba rafta

Kime güvenirsen sırtından ilk o vurur olmuş
Kime sırrını verirsen, karşında o dururmuş
Kime seviyorum dersen,düşmanın o olurmuş
Nerde insanlık? İnsanlık galiba yok yok olmuş

Meyyiti zengin mi? diye sorar olmuş mezarcı
Zenginin cenazesini yedi düele ilan eder tellalcı
Garibin cenazesinde, bir imam iki mezar kazıcı
Nerde insanlık? İnsanlık olmuş saki insan kayırıcı

Selam bile verilmez olmuş, gariban ise o insan
Siz yerine"sen"dersen kızar olmuş zengin insan
Oysa ayrım yapmamıştı topraktan insan yaratan
Nerde insanlık? İnsanlık galiba uzak hayattan.

Profesör ilmiyle öğünüp, cahilleri geçmekte
Cahil ise alimin önünde, kusursuz eğilmekte
Suçsuz olan garibanlar, suçlu gibi dövülmekte
Nerde insanlık? İnsanlık sanki ölü gibi sessizlikte.

Aranırmış eski günler, doruğunda medeniyetin
Hayali kurulur olmuşuz, dostluk ve samimiyetin
Kim kime dost belli değil, sonu gelmiyor gıybetin
Nerde insanlık? İnsanlık sanki esiri olmuş hezimetin