1
İSTANBUL

Bir İstanbul akşamında oluk oluk yağıyordu yağmur.
Essiz bir İstanbul akşamında toprak kokuyordu.
Senle tanıştığımız ilk günü hatırlatıyordu, İstanbul sokaklarında yağan yağmur.
Her damla ile kirlenmiş bedenlerimizin temizlendiğini sanarak,
yağmur altında karşılaştığımız geceyi anımsatıyordu.
Ve yine farklı bir akşam
ve yine İstanbul sokaklarını ıslatan yağmur...
Temizlendiğini sandığımız kirli bedenlerimizle yağmur altında gözyaşlarımızla bütünleşen damlalar.
İstanbul sokakları bir kez daha ıslanıyordu.
Bu defa yağan yağmurla değil dökülen gözyaşları ile...


2

VE HAYAT


...VE HAYAT
Nedendir bilinmez bazen çekilmez olur hayat...
Bitmesini isteriz tükendiğimizin farkına vararak...
İnatla bitmez hayat...
Bütün iğrençliğini sergilemeye devam eder...
Dayanamaz yorgun kalpler ve kaçmak ister...
Lakin buna bile müsaade etmez hayat
Bunu bile çok görür.
Ve tüm iğrençliğiyle devam eder hayat...
ATEŞ
..


3

MUTLULUK

Mutluluk bir kentle elde edilmez.
Mutluluk bir yoldur hayat yolunda.
Yaratıp yaşamayı bilmektir.
Başkasından beklememektir.
Mutluluk umutsuzların kapısını aramaktır.
Hiç bilmediğin bir köy çocuğunun yüzünde gülücük açmaktır.
Mutluluk bir kentle elde edilmez.
Kısaca arkadaşım
Mutluluk bir yoldur hayat yolunda.
Yaratıp yaşamayı bilmektir.


4

YUDUMLAMAYA BAK



BIRAK ARTIK HAYATIN TÜM SIKINTISINI

ALDIĞIN NEFESİN KIYMETİNE BAK

ALDIRMA ELİN CENNETİNE, CEHENNEMİNE

SEN ŞARABINI YUDUMLAMAYA BAK



ATEŞ

5

SEN BENİM HİÇBİR ŞEYİMSİN


Sen benim hiçbir şeyimsin.



Sen benim hayatım değilsin.

Sen, sen benim aşkım, bitanem değilsin, değilsin aslında



Sen benim hiçbir şeyimsin.



Kirletilmiş hayat içerinde kirlenmemiş sen HAYATIM olamazdın.

Kirli hayat içerisinde kirlenmiş ağızlara dolanan BİTANEM, AŞKIM olamazdın



Sen, sen benim hiçbir şeyimsin aslında…



Çünkü

Sen hiçbir şeye eş olamazdın.

Sana bu kirli hayat içerisinde hiçbir şey denk olamaz, olamaz işte.

İşte bundan dolayı sen benim hiçbir şeyimsin.

DEMİR ( ATEŞ )
6


ÜRETMEDEN TÜKETMEK


ÜRETMEDEN TÜKETMEK

Nicedir söylenen söylenceleri söylemimiz yaptık
Kendi söylemlerimizi yaratamadan

Kendi sandığımız benlikleri yaratamadan başkaları olduk
Başka yaşamları yaşar olduk
Böyle geçti yaşamlarımız

...Yaşamadan, yaşatmadan yaşananları tüketerek
Ezber bozamadan ezberlenen yaşamı yaşadık

Bir umuttur bizimkisi yaşananları tüketmeden haykırmak
Yaşanmamışları yaşayarak yaşatmak…

ATEŞ

7

EY HAYAT

Ey hayat!
Ne tuhafsın.
Ben bu zifiri karanlıkta yollarda ararken kendimi, o bu zifiri karanlıkta benden bihaber.
Ey hayat!
Sen ne garipsin.
Ben ondan uzağa gidiyorum diye yolları ateşten bir diken yaparken kendime,
o tüm bunlardan bihaber soluklanır.

Bütün bunlar yollarda çarpar yüzüme.
Suskunluk orucumun bozulduğu anlardır belkide.
O yinede bunlardan bihaber.

Sonra;
"yeminimi bozsam ve delsem dağları Ferhat gibi.
veya
düşsem yollara mecnun gibi" diye düşünüyorum bazen.

sonra boş ver diyorum işte.

Ey hayat sen ne garipsin.
Bu garip yaşamda son sözüm kalıyor benden ona.
Hemde karşılıksız bir söz;
GİT

DEMİR(ATEŞ)