rezilliğin diz boyunu gördünmü sen arkadaşım
otur yanıma dinlede sana da anlatayım

kimi insan vardır çarşıda pazarda
çürük domates satar tezgahın ardında
bağırır üçkuruş beş kuruş çürüük yok abla
satar rezilliğiyle bir ton yalanla

kimi insanda vardır hile dir bütün işi
gariban peşinde koşar sahtekarlıktır ilmi
ak eder tok eder söker ağızdan dişi
rezildirki hayra alamet değil gidişi

insandır çeşit çeşit kimiside şöyle
agzında hurafe konuşur saatlerce
çekiştirir konuşur arkasından edepsizce
rezil olur mekanda yüzyüze gelince

kimide vardır kızacak yer arar köpek gibi
karadır içiki kördür görmez kendini
bazı zaman olurki satar kendi neslini
rezil demeye bile yakışmazdır bu kişi

kimide vardır ki kusar yediği kapa
pazarlamacıdır önemli değil onda ata
ekmek yediği yerden gelsede kurşun anlına
rezil oldum demez paşadır sanki haşa

bazısıda vardır namus diye yırtınır
kendini hiç görmez eteği baldırdadır
ona buna bakar gözü pek hayalıdır
rezilliğine utanmasa bir ton övgü yağdırır

şöyle kişi vardır ki tek ilmi yalaklıkdır
işi düşen aga paşa gerisi ahmaklıkdır
burnunda sümükle kedi gibi mırıldanır
yüzünde rezilliğin tam tarifi vardır

daha neleri var rezilliği yüzde kara
dinle bu sözleri ki kendinde ilmi ara
rezil etme kendini olmasın derin yara
rezil olmaya değil çalış vezir olmaya