Ne yanıp acıyın bana,ne nasihat edin

böyle acımasız,öyle dermansız, bıraktın ki
bu nasıl sevda ki zamansız vuslatsız

yakarışlarımı olmadı duyan,sağırdı yüreği
koparırken özümden bir değil bin çift aman

elimi uzatırken gönlümden göklere doğru
indi gökten aşkın kor ateşi kuruldu ciğerime

ismini silerken dudaklarımdan
ellerimde gülümseyen bir resim

hasret kokan geceler de yakamoz kalbim
yansıtır sana aşkımın efsunlu düşlerini

bir büyük dağ yolumda kurulmuş
sonu gelmeyen ayrılık la boy ölçer

huzura yol açarım yüreğimin atışı ile
biraz sen olurum,biraz ben kaybederim kendimi

gençliğimi alıp gitti yıllar içimde kana yanımla
maziden kalmış, zamanını şaşırmış bir mevsimle

öldürdün göz göre göre avuncuna koyduğum sevgiyi
attın sonu ölüm olan kara sevdanın yatağına

ağrıtıyorum seni andıkça özlemden doğmuş acımı
arındırıyor um göz yaşlarımla saf karşılıksız sevdamı (sessiz çığlık)