Herşey bir gözyaşıyla başladı,
Dost sillesine dayanmadı yüreyim,
Ayrılığa kararsızlığımla,düştüm yollara,
Yollar bana uzandı,bense içime yol aldım,
Yıkılmışlıkların yüzünü görmeye,
Kendimden başladım...

Gitme demelerdeki seslenişlere rağmen,
Çığlığın gerçekci olmadığını anladım,
Umut içimde olmalıydı,arkamda değil,
Önce yıkıntılarımı onarmalıydım,
Sonra arkama dönebilirdim,
Tekrardan yaşamak için...
Yeniden nefes almak için...

Sonra bir davet geldi avuçlarıma,
Ne kuşlar ne melekler getirdi,
İç denizimde ki dalgaları vuruyor kulaçlarıma,
Bunlar gönlümün dost sakinleriydi,
Kapandı dosda yüreyim diyemedim,
Kendimi düşlerin yolunda buldum,
Melekler misali...
Bitecekse kovulduk,kesindir kararı,
İblis misali...
Kalacaksak daha yorulmadık,
Melekler misali...

Ekrem ÇETİNKAYA
VaTaN25 06.08.2013