Nar-ı pak olsun dem-i gönül
-payidar olsun…
Dar-ı sine çekmez oldu bunca vuslatı
El değil,sevgili yaptı
Kalb-i hezeyana bunca suikastı
Memnun-u şayan olmuştur şimdi
Tarumar-ı viran,viran-ı sersem eyledi
Ey!güzel bu mesrur-u divane,sana neyledi?
Baht-ı dağ oldu,habibin ziyan…
Sana deste-i gül verdim,
Senden dest-i sitem geldi
Ne bir iltifatı bahş-ı cem eyledin
Ne de ettiğim,iltifat-ı gerçeği sevdin
Sana ah-u vah ettiğimden mi
-bana o bakışı meyledin?
Niçin artık nev-i bahar gelmez oldu yoluma?
Berk-i ziya gibi terk-i tek eyledin beni
Dumur-u cihanı versen de;artık görmek istemem seni
Cihan-ı ervahta bir tek gurur-u medar-ı iftiharım kalmış idi…
Şimdi düş-ü yalan,hayali alem oldu
Nefes-i zehri soluduğum müddetçe;
laf-ı tenkit söyletmem yine de;
medar-ı iftihar-ı gururuma…