İki buğday tarlası arasında doğuyor
İple bağlı kesede, asılı duran ruhum
Semavî yeşil ışık, karanlığı boğuyor
İçimde filizlendi nuru arayan tohum

Ağlıyorum durmadan, doğar iken yeniden
Birdenbire kesildi sesim soluğum Rabbim
Huzur ve rahmet indi, ruhuma Nuranîden
Bir Kevser kasesine döndü inleyen kalbim

Bulutlar dağılıyor, gözlerimin önünden
Kütahya yolu şahit, yaşadığım her şeye
Özlediğim o rüzgar esti kıble yönünden
Çevirdi her azamı, inleyen yüz bin neye

Kıvrılarak yeşerdim, yerden yüce âleme
Yıldızlar yaprak oldu uzanan dallarımda
Her başağı mest etti, melekle mükaleme
Çiğ oldu göz yaşlarım tozlu sakallarımda

Gül misali açıyor yeniden doğan özüm
Huzurla alıyorum, toprağın kokusunu
Semanın ortasına mıhlıyken iki gözüm
Bir nur değiştirdi ruhumun dokusunu

S /ÂYE (01:06) 25 Temmuz 2013 / İnönü

Kelime:
Mükaleme: Karşılıklı konuşma