3
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
2504
Okunma
Şair öldü…
Kapandı gözleri,sustu soluğu
Beden’i irkildi ölüme
Kaskatı maviye kesildi gökyüzü
Bulutlar grileşti
Ve martılar çığlık çığlığa
Geceyi böldü ikiye sert esen rüzgar
Uzun bir uykuya daldı şair
Kalemi kağıt üzerine çakıldı
Yazacaktı ey özgürlük
Ve ölüm çabuk davrandı kalemden
Şimdi kalem var
Şair yok
Renkler karmakarışık
Ne siyah,ne beyaz ne de gri
Artık penceresinde olmayacak sokak kedisi
Perdeleri yarı açık olmayacak
Yemek kokuları gelmeyecek içerden
Her sabah yusufcuk’ta konmayacak
pervazına penceresinin
alt kattan seslenmeyecek
simitçi Davut..
şair yaşıyormusun…
haydi gel sıcak çayım var diye
şair yalnız öldü
tıpkı ölüm gibi
sustu dil
sustu kalem
sustu kağıt
ve şiir bitti…..
30/07/2013
Vural Atak Çamlıgil
Cevap Yaz