YANARDAĞLARIN KADERİ

Bir dağa ne zaman yanardağ denir?
Heybetli bir dağ olarak bilirsin de,
Bilmezsin ne ateşler saklar içinde.
Ateş neleri değiştirmez ki kalsın öyle,
Eritir o ateş, erimez dediklerini bile.
Bir bakarsın dağ, olmuş bir yanardağ,
Savurur ne varsa içinde, isyan edercesine.
Püskürtür azgın bir ejderha heybetiyle,
Yol bulup kocaman bir bacadan,
Gaz, kül, duman, lav ne varsa içinde…

Bakma sen gözümden yaş akmadığına,
Yanardağların lavları akar yüreğime…
Ateşten nehirdir, akar gözyaşlarım içime,
Bilsen ne volkanlar oluşur içimde, ne lavlar…
Dağ kusar bütün kızgınlığını rahatlar,
Benim lavlarım hep yüreğime akar.
Yol bulup akamaz, hiçbir bacadan,
Magma gölü olur, içimde kaynar,
Kaynadıkça her daim yüreğimi yakar.

Sessiz bir yangındır bu, için için yanar,
İnan, yanardağlar da yaşar,
Yanardağlar, içinde kor ateşlerle yaşar!

Mehmet KIYAK*
09.09.2007