Birde kalp ağırmaz sızlamaz derler,
Benimki bir çeşit tuhaf mübarek.
Ben ağrıyor desem güler geçerler,
En iyisi boş ver neyime gerek.!

Söylesem derlerki kısır bir döngü,
Bir aşk kırk yıl sürmez biter ahengi.
Kalbimdeki gül’ün solmadı rengi,
Solan varsa solsun neyime gerek.!

Bir gül solmadıysa kaynak gözyaşım,
Sevdası nimetim ekemeğim aşım.
Yürek ağrısada yokki telaşım,
İsterse sızlasın neyime gerek.!

Bu yürek gücünü o yardan alır,
Kıymet bilir dört el ile sarılır.
Bu yürek ağrısı bir gün durulur,
Sabırdan gayrısı neyime gerek.!

Sabır aşkı tamir ediyor işte,
Halime şükrettim hal ve gidişte.
Dua’dan gül açtı her sabredişte,
Hakkımdan fazlası neyime gerek.!

Gerçek seven bilir tamir etmeyi,
Atadan dede’den aldık örneği.
Öğrendik ilahi aşk’la sevmeyi,
Dünyalık bir sevda neyime gerek.!

Sevdamın ipliği ipek ibrişim,
Etrafını dua ile dikmişim.
Kırıp döküleni tamir etmişim,
Kırılıp incinmek neyime gerek.!

Aşkı kalem yazmaz okuyamazsın,
Bin kitap okusan anlayamazsın.
Tarif etsem bir yere sığdıramzsın,
Sır benimle kalsın neyime gerek.!

O yüzden kimseye demem sırrımı,
Ölçüp de tartmayın benim sabrımı.
Bir bana hastır,öğretmem dua’mı,
Başka dua etmem neyime gerek

Kul TİRYAKİ küsmez yarin sözünden,
Kırk yıldır bir dirhem şaşmaz izinden.
Yar sevmiş görmüş gönül gözünden,
Ötesini bilmem neyime gerek.!

26 Temmuz 2013
01.50
İstanbul