Yaşam Somut!
Bizlerse Soyut!
Dakikalar gidenleri,
Günler bizleri,
Aylar yaşanılanları,
Yıllarsa yaşatılanları
Çağrıştırıyor adeta
Güneşin doğuşu batışı kadar net,
Gecenin karanlığına sızan yıldızlar,
Yıldızlara engel kara bulutların inadına da
Rengarenk gökkuşağı sarmalar gökyüzünü,
Dahası da şimşekler çakar ve yıldırımlarda cabası.
Sırılsıklam yağan yağmurla
Yağmurdan ıslanan
O eşşiz kokusuyla bizi vareden kara toprak,
Karlada örtünmebilmekte hani
Bizleride zaman zaman kucaklayarak.
Görmeli gökyüzünü bir başka
Işıl ışıl yanan şehrin ışıklarında
Bir gece vakti,
Bakmalı ta uzaklara köyleride unutmayarak.
O köyler neler barındırdı
Bir bir geri dönüşlerle yaşlanırken bedenleri
Talihsiz ve zamansız genç nesillerin hayallerini,
Umutlarını da geride bırakarak,
Zamanı yok demişken adımıza
Zamansız ve de apansız yakarışlarla
Göz açıp kapadık gidenlerin ardından.
Yaşarken ellemeye ellerdik
Sıcak yüzüne sevinçle
Ekin ekerken Oysa paylaşamazdık
Yok öyle yağma!
Verilen emek adına.
Dokunurken hatırlardık
Ait olduğumuz yeri
Kimsesiz çocuklar gibi
Biraz korkak, biraz ürkek basarak
Soyutlaştırrırdı bizi
Boğazımızda düğümlenen
İki kelime vede Sözün bittiği yerdi
Oysa YAŞAM ve TOPRAK

Yazan/Seslendiren- Hülya COŞKUN
Fotoğraf - Zülfü AYDIN