Sensiz
kimsesiz bir çocuğun bakışlarını taşıyorum yüzümde
Taşıyamıyorum bedenimi
Giydiğim papuçtan
Üzerimde taşıdığım elbiseye kadar
Her şey ağır geliyor bana

Ah zilan
Sen yoksun ya
Nevruz ateşlerinde yakılan ağaçtan farkım yok
Bir çocuğun acıdan çektiği çığlık gibiyim
Sensiz buharlaşan su gibiyim
Ama sen yaşadıklarımı bilmezsin

Bir kara yazgının
Ve çarkı hiç dönmeyen bir döngünün içindeyim
Küflenmiş bir hayatın
Zehir kusan suyunu içmekteyim
Ama sen yaşadıklarımı bilmezsin

Ah Zilan
Tanyeri ağarınca
Ufaktan hüzne doğru
Olmayan rüzgarla
Yelken açıyor gemilerim
Ve sonra kapatıyorum gözlerimi
Görmediğim topraklara ayak basıyorum

Susuyorum
Özlemini yudumluyorum
Kuruyorum
Senin sevdan
Beni tepeden tırnağa ıslatıyor
Bir yanım yeşeriyor
Diğer yanım kurak kalıyor
Ve ben
Bir türlü tamam olmuyorum

Ah Zilan
Zaman akıp gidiyor avuçlarımdan
Ben elim kolum bağlı duruyor
Hareket edemiyorum

Ne olur gel kurtar
Al beni götür buralardan
Beni duyuyor musun zilan

yazan seslendiren Mehmet aküzüm