Allahtan başka bir güç bana mani olamaz,
Bu sevdamın altında yazanın imzası var.
Kaderime yar diye seni yazmış bir kere,
Her kes karşı çıksada Rabbimin rızası var.

Karşı çıkmayı boşver hangi kulun haddine,
Mevla yazdıktan sonra sevda benim kime ne.
Şu gönlüm temah etmez bu dünyanın mülküne,
Götüren ne götürmüş elde bez parçası var.!

İyi şeyi düşünmek bin ibadet kapısı,
Kul helalleşmeyince kitli cennet kapısı.
Yaradan karışmıyor helallik kul kapısı,
Yar helal etmiş ise gayrının yarası var.!

Rabbin rızası bana bu dünyada yetiyor,
Karşı duranlar boşa nefesin tüketiyor.
Gönlüm yari çok sevip vefa biriktiriyor,
Bu sevginin ahrette dahada alâsı var.

El alem ne der diye bu aşktan vazgeçemem,
İsterse çok görsünler kınasınlar bilemem.
Yinede kimse için ben beddua dilemem,
Bir tek kul hakkı hariç her şeyin kazası var.

Yari her daim sevdim bırakmadım kazaya,
Mamd-ü sena ederim şükrederim Mevlaya.
İnsan iki kez gelmez şu yalancı dünyaya,
Dünya yalan olsada ahretlik sevdası var.

O ahretlik sevdada dünyada bir keredir,
Kulun niyeti neyse oda kalbe göredir.
Mevlam dileyen kulu geri çevirmeyendir,
Kim ne dilerse verir zamanı sırası var.

Benim sevdam hem dünya hemide ahretliğim,
Bu dünyadan ahrete sevda biriktirdiğim.
Sevgilinin lütfuyla muradıma erdiğim,
Dünyadan ahretliğe elde yar tapusu var.

Kul TİRYAKİ o tapu en değerli servetim,
Kula karanlık amma Rabbe ayan niyetim.
Yar sevdasıdır bana iki cihan Cennetim,
Cennet mekân ahrette tapulu arsası var.

26 Haziran 2013