Bir mendil alıp da aşkınla yanan
Gözümü sil benim ağlatma yeter
Her vakit durmadan adını anan
Susmayan dil benim ağlatma yeter

Her gece girersin benim düşüme
Seni düşünmekten bakmam işime
Bir vakit çık da gel takıl peşime
Aklımı al benim ağlatma yeter

Ne idi bizi bu hale getiren
Ben değildim aşkı birden bitiren
Rotadan şaşıp da yönü yitiren
Deryada sal benim ağlatma yeter

Hasretin kalbimi kavurup yakar
Başımdan sisiyle dumanı çıkar
Deliren bu sevda gözümden akar
Çağlayan sel benim ağlatma yeter

Hazana döndürdün sıcak yazımı
Kırdırdın duvarda dertli sazımı
Nerden bileceksin derdim sızımı
Kırılan dal benim ağlatma yeter

Gönlümü almadın bir bade sunup
Bir taht kuramadım kalbine konup
Soğuk kış gününde ayazdan donup
Üşüyen el benim ağlatma yeter

Beni böyle hergün üzürek yoran
Kalp mi tokmak mıdır göğsümde vuran
Kaysı Mecnun edip yürek kavuran
Düştüğü çöl benim ağlatma yeter


azaptar

ŞİİRİMİ GÜNE SEÇEN SEÇKİ KURULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLERİ Mİ SUNUYORUM. Yorum yazma zahmetinde bulunan tüm dostlara da teker teker teşekkür ediyorum.