Yalnızlığın orta yerinde
Etrafı kaplayan korkularlayım
Ben kimsesiz miyim neyim
Artık çıkmıyor sesim

Acılar vururken yüreğime
Ezilirken bedenim her gece
Ve hüzünlenirken her hece
Nerede benim dostlarım

Yürüyecek dermanım yok benim
Hayata karşı hep yeniğim
Yalan sevdalarla yorulmuş yüreğim
Artık ben sadece hüzünlerdeyim

Kimse sormaz oldu halimi
Zaman yıktı geçti hayallerimi
Bir sevda yaktı bedenimi
Nerede benim dostlarım

İçimde kopar fırtınalar
Ömrümü çalar yıllar
Bedenimi yıpratır acılar
Artık çıkmaz oldu sokaklar

Düşüncelerde boşalmış artık
Eskiden yan yanaydık
Kim acı çekse hep beraber ağlardık

Şimdi ağzımı açsam sesim çıkmaz
Konuşsam kimseler duymaz
Ellerim hep boşluğu yakalar
Bu hayat hep canımı yakar

Nerede benim dostlarım
Hani hep beraber kalacaktık
Hüzünleri bir bir paylaşacaktık
Hepsi sadece bir yalanmış

Sevdalar gibi
Dostluklarda acıymış