Karabağ deyince aklıma,
Ak kalpaklar,kara kalpaklar gelir.
Yeşil yaylalar içinde,
Soğuk sular,çağlayan ırmaklar gelir.

Karabağ deyince aklıma,
Ağıtlar gelir,türküler gelir.
Vatanından olmuş insanlar,
Kerkük misali gözleri yaşlı,
Oyunlar, hoyratlar gelir.

Karabağ deyince aklıma,
Başı yazmalı kızlar,
Yanık yanık çalan sazlar,
Ve bir dere kenarında,
Ağlayan çocuklar gelir.

Karabağ deyince aklıma,
Kınalı kuzular gelir.
Vatanını yitirmiş,
Analar, bacılar gelir.

Karabağ deyince aklıma,
Ermeni mezalimi,
Perişan halimi,
Görenler gelir.

Karabağ deyince aklıma,
Vatanından kovulmuş,
Feryatlar içinde çırpınan,
Karabağlı kadınlar,
Çaresizlik içinde,
Ay balalar gelir.

Karabağ deyince aklıma,
Bin yıllık bir tarih,
Yavuz atlar üstünde,
Akıncı duruşuyla,
Kartal bakışıyla,
Azerbaycan gelir.

Karabağ deyince aklıma,
Türklük gurur ve şuuru,
İslam ahlak ve fazileti
İle dalgalanan,
Şanlı al bayraklar gelir.

Karabağ deyince aklıma,
Hazar’da yüzen gemiler,
Karabağ’da söylenen ninniler,
Her acılı günümüz de,
Anamın bizlere söylediği,
Yanık türküler gelir.

Kemal DOĞANAY