Bu şiir de iki yüz var
Birisi yar yüzü
Birisi gökyüzü

Yar yüzün de okşanmamış saçlar.
Gökyüzünde güneş soluyan yıldızlar

Yar yüzünün hilkati
Derin bir asude
Derin bir hazine

Senin sessiz bakışlarında
Ay serenat yapar
Güneş gözlerine dokunur her sabah

Senin o gözlerin ise beni
Münzevi bırakır
Binlerce yıldıza rağmen
Odam karanlıklarla sevişir

Senin o ruhumu taşıyan gözlerin de yıldızlar
Gökyüzünün gönlün de yıldızlar
Buse ile okşar beni her sabah
Her sabah da hep ayrı bir ah

Her şey güzel
Mavisi siyahı
Akşamı sabahı
Çilesi ahı
Eyvallahı eyvahı
Çünkü hepsin de senden bir tat
Her tatta senden bana sunulan bir hayat

Yar yüzü
İnfaz
Sessiz bir naz
Akşamdan kalma bir yaz
Dert çalan bir saz

Yar yüzü
Gündüz mü gecemi?
Sürgün bir bilmece mi?
Hissiz bir hece mi?
Nazlı bir ece mi?
Bunu soluyan bilir
Bunu bilen bilen bilir
Bunu yıldızları gözleriyle koynuna alan bilir...


Yusuf Usuğ