Kapatma perdeni benim yüzüme,
Görmezsem seni kendi gözümle,
Bağrım yanar ağlarım hüzünle,
Yaktın kalbimi aşkın közünle,
İnandin sevgilim kimin sözüne?

Aşığım sana bütün özümle,
Yemin ederim ki elin yüzünde,
Kırma kalbimi gör kendi gözünle,
Uyma sevgilim ellerin sözüne,
Senin için ölümü aldım gözüme,
Ağlarim hazan olan ömrüme,
Sebebim sensin senin yüzünden.

Aç perdeni, bir kez bak sokağa,
Orada ben varım, diz çökmüş toprağa.
Gözlerinde ıslak bir pişmanlık ararım,
Bulamazsam, kendimi o yağmura bırakırım.

Söyle sevgilim, hangi yalan soldurdu bizi?
Hangi dil değdi de kurudu güllerin dibi?
Ben ki adını ezber ettim her duama,
Sen kimin duasında unuttun adımı?

Perdenin ardı zindan, önü mahşer bana,
Aç da gör, bu sevda nasıl çürütür adamı.
Bir “gel” de bitsin bu kış, bir “git” de öleyim,
Ama ne olur kapatma, yüzünü çevirme.

Yeminim yemin, sevdam sevda,
Ya alnıma yazıl ya mezar taşıma.
Eller ne derse desin, sen inanma,
Ben bir tek senin gözünde varım hâlâ.

Yaşar Yön – Deutschland