Şehrin sokaklarında, köpekler dolaşmakta
Evden çıkma çocuğum, acımaz parçalarlar
Gölgelere her akşam, birkaç it dalaşmakta
Bacaklarından tutup, yerden yere çalarlar

Bu sokaklarda insan, yaşardı bir zamanlar
Huzur ile yürürdü kaldırımda mihr i mah
Gece günah yakıyor, şimdiki şer şamanlar
Mahluk olan insana, boyun eğer mi Allah

Sokaklarında insan, değil hayvanlar mukim
Böğürmeyi konuşmak sanıyor bu mandalar
Kafalarında yağma, yakma ve yıkma hakim
Kemiren dişleriyle, her gün gür ormandalar

Taşlarda derin izler, köpekler diş geçirmiş
Ağlama güzel şehir! Ağlama gece gündüz!
Medeniyet kaftanın kaç kez dikiş geçirmiş
Ayakta kalacaksın, dimdik hatta ödünsüz

Düşman bile bu kadar, zulmetmedi mazine
Budapeşte’yi gördüm, utandım halimizden
Her bina tarih , sanat; her taş kutsal hazine
Neler çektin be şehir, mülevves elimizden

S /ÂYE (14:17) 2 Haziran 2013/ Eskişehir

Kelime:
Mihr i mah: Güneş ve ay
Mülevves: kirli