Sanış’a açılan yaşam kapısı
Ölümüdür zaten,
Bilimsel bilginin ve arayışın.
Dağınıklığa ad bulamadım
Söz düştü özele ve inanca
Ki değilse orada
Sevgi inanmaz insana

Ben demek doğruysa
Çıkar mıydı zıvanadan ben.
Bizleşmenin mekanıdır dünya.

Sağlam değilse öğretisi
Ne şaşırtır insanı,bilirim
Şartlanabilir yapısı.
Sonralardan sonra çoktan bire iner
Birdir ve bir’dendir iç sesimiz

İhtiyaç ve uyum içindedir dört element
Özür doğurtmuyor mu yüzeysel bilgi kapsamdaki her şeye
Kurdun,kuşun,karıncanın da değil midir dünya
Ve neden toplanıp,doğruya bölünmüyor bilgi

Doğru,inanç ve sevgi ayrışmaz bir bütündür
Maskeler ve cehalet çıkarına mı insanın.
Fedakarlık merhameti teğet geçer
Doğru mudur gerçeğimiz?
Ya kavramlar,kutsaldan filizlenmiş
Ya yüzsüz çıkar,her şey mübah’a varan.
Varsa üçüncü seçenek,siz söyleyin
Dünyanın vardığı yere bakarak.