Demet demet gül versem
Bin bir dil döksem
Sevgimi yoluna sersem
Yine de doymaz gözün
Kandır içtiğin
Nefrettir ektiğin
Candır biçtiğin
Ben seni bilmezmiyim
Anarşidir göbek adın senin...

Her gün yeni bir bahaneyle
Bağdaş kurarsın köşemizde
Bazen hiç ummadığımız yerde
Fırtınalar koparırsın olmadık şeyde
Hiç silinmez izlerin
Hükmü yok sen de sözlerin
Masum bebelerin
Ya da gözü yaşlı annelerin...

Huzurumuza açmışsın savaş
İnsanlığı batağa çekiyorsun yavaş yavaş
Tek bir talimatın var senin
Yak,yık ve yok et
Şenliğindir şiddet
Damarlarında kin
Yüreğinde nefret
Sevgiyi telef edersin ...

Hey gidi kargaşa heyy
Nereye kadar gidecek böyle
İhtirasının sonu yok mu söyle
Kan revan olsa da soframız
Tükenmez özgürlük duygularımız
Bir köşeden solarken
Bir köşeden filizlenir umutlarımız
Unuttun mu bire sefil fikir
Biz rabbin özene bezene yarattığı insanoğluyuz...


ÇİMDİK 01.06.2013

HİÇ UMUDUMU KESMEDİM YARINLARIN DAHA DA GÜZEL OLACAĞINDAN...