Islanmış bir banka oturdu kadın
Çıkardı diline astı küfürü
Hükmü kalmamıştı ana-avradın
Alayına dedi, bastı küfürü

Ne dizinde derman, ne takat vardı
Açlık ile her gün mülakat vardı
Zihninde daima bir fakat vardı
Alayına dedi, bastı küfürü

Gözleri küçüldü, bir tuhaf oldu
Hayat boşamıştı, belli ki duldu
Köpek öldürenle kafayı buldu
Alayına dedi, bastı küfürü

Kendisiyle bile sizli-bizliydi
Gözbebeklerinde isyan gizliydi
Kurduğu her cümle parantezliydi
Alayına dedi, bastı küfürü

Çakısıyla banka ismini yazdı
Yaklaşıp okudum, adı Iraz’dı
Çaresi tükendi, isyanı azdı
Alayına dedi, bastı küfürü

Biraz tedirgindi, biraz ürkekti
Yine de erkekten daha erkekti
Dizini usulca karnına çekti
Alayına dedi, bastı küfürü

Nedense o gece her şey arsızdı
Simidini çalan martıya kızdı
Taşı yastık yapıp oraya sızdı
Alayına dedi bastı küfürü
Gece başucuna astı küfürü

gezgin
Mustafa Şahin