Aklımın içindekilerini aklıma giydiriyorum
Dışarıda kalıyor
önce gözlerim,
sonra
yüreğim.
Üşüyorum.
Çıplak mıyım
neyim..
Toprağı düşünüyorum ısınmak için
Olmuyor.
Hapşırıyorum
geçiyor kemane sürüleri keman tellerinden hoplaya zıplaya.
Tırsıyorum.
Titrememe aldanıp terime yapışan kayıp olanı durdurup soruyorum
öğretilen bir "Merhaba" sıcağına aldanarak
Kim’sin..diye
Hazin bir öykü’yüm..diyor
bense seziyorum bir düş kabaresi olduğunu..
Seni, sevdiğim gibisin..diyor
Sevildiğim gibi değilim.diyorum hemen.
Olsun.
Ulu
orta yerde
ve
adil.
Ey..t-rım!..
Biliyorum
başıma gelenleri bağışlayabilirsin
ya aklıma gelenleri..
Bir ses, konuşamıyor
bütün t-rıları öldürdük!..
kala kala
kaldı üç beşi..
der
gibi.
Tommuz’un da onuncu senesi
kaplasın
her nebat kendini
kendi çekirdekleri ile
ve
bölünsün renkleri
"Amin".."Amin" sesleriyle
Kendi acılarını parçalayıp parçalayıp etrafına saçan savurgan
ve
kendi mutluluğunu biriktiren kemirgen
gece gündüz demeden
bir orada bir burada
dolaşsın..
Sözleri ile dünyaları gizleyen
nerde
senin Aden bahçen
ben kimim ki
senin
cennetinde cehennem ile baş edicem.


Mayıs2013
Antalya