![]() Aşkın Nöbet
Günbatımı gelmiş kapıma
Işıkları kırmızı Hatıran kaybolurken bu batışta Yarını görmeyecek takılı kalmış Bir gülüş var aklımda. Yalan, Hile, Oyun, Her şeyi söylerim. Belki hiçbiri değil Kalbini, duygularını rehin veren Sen Umarım bir gün Aşk ile Dirilirsin. Yaşanmış ne varsa güzellikten Aşktan yana Tertemiz zihnimin odalarına kaldırdım Ben severken tam sevmişim Üzerimde alacağın yok Konuşma Sevme Tutsak alınmışlığına yan Sen kendi hapishanenin Gardiyanı Müdürü Mahkumusun. Karanlık toprağın içinden Filiz veren tohummuş sevgi Yırtar geldiği yeri Meğer gönlü acıtır Bu sızı öyle sürer ki Hem yukarı Hem derine kökleri. Böylesine acı verir Her bahar Sürgün verirmiş Aşk. Bu kaynak aksın Kanasın yaram Neyim varsa dökülsün Bu aşkla yürüsün bir ömür Yeni yetenekler, tomurcuklar versin. Yokluk Acı, Hasret, Acziyet, Yüreğin ateşi Yandıkça kalmasın içinde Kibir, Bencillik Haset. Ağır Ağır Anlıyorum: Hz Yakup’u Hz Yusuf’un kokusunu Nasıl aldığını Öyle bir anlayış ki kırk yıl ister Özlemle Pişmiş Ama hiç ümidini kaybetmemiş Rabbinden Öyle bir yürek ki İmanını imanla bilemiş Her küçük kıvılcım bir güneşmiş Ve Rabbin emri nihayetine gelmiş Budur aşk ile beklemek Budur gerçekten Allah’tan razı olmak İman etmek güvenmek adına Var gücünle Yüreğini temiz duygularla Beklemek, Nöbet yerini Hiç terketmeden. (Mayıs 2013 İstanbul) |
Hiç ümidimizi kesmiyoruz ki!
Yaşadığımız sürece hala şansımız var, Allah karşımıza iyi insanlar çıkarsın...
Güzel dizeler için şaire teşekkürler. Saygılarımla...