3
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
830
Okunma
Nefesim yetmiyor çağırım seni
Yüreğim atmıyor bilesin beni
Kurudu canımın dışında teni
Gözyaşım akıyor sele dönmüyor.
Ben seni aradım arşıâlâda
Zindan bırakmadım yoktun kalede
İtibar kalmadı artık balada
İhtiyarım artık dile dönmüyor
Solumda sızlıyor canda hazine
Alan alıp gitti yandım özüme
İncindim bir kere vur ram dizime
Kapım kilitlendi bala dönmüyor.
Aklım almaz oldu mantığım bitti
Servetim tükendi oğul kız gitti
Altın gümüş oldu bakırsa sattı
Dünya malı kalır ele dönmüyor.
Çok çektin dilimden belalı başım
Ömrümü tükettim yetmedi yaşım
Dağıttım her kese ekmeğim aşım
Hazanda ekilen güle dönmüyor.
Mürsel Adıgüzel
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz