Biliyorum sen gittin benden
Kaydın avuçlarımın içinden
Bir daha olmayacaksın biliyorum
Hep derdim ya ben başıma gelecekleri bilirim

His ederim diye hoşuma gitmedi amma
Bunu da his ettim
Gittin sen artık olmayacaksın
Artık yazdığım yazacağım şiirler öksüz

Tıpkı benim gibi yetim kalacaklar
Artık şiirlerimin içinde gizlenmiş adın olmayacak
Artık senin için kalem değmeyecek elime
Bırakıyorum şiiri de kitabı da

Hatta bırakıyorum bu hayatı
Değmiyor nefes almaya
Hani sen olsaydın hani sen gülseydin
Belki bende tıpkı o günler gibi

Delilik yapar yazar çizer söyler
Beklide haykırırdım
Ama geride kaldı her şey
Yokluğun sildi süpürdü

Hiç bir iz bırakmadığını sanıyorsun
Oysa en büyük iz benim yüreğimde
Benliğim de beynimde bıraktığın iz
Kızmıyorum hatta isyan dahi etmiyorum

Deliliği mi dizgin ledim oda sukuta boğuldu
Hayatın manası kifayetsiz birkaç satıra dayandı
Nefes almam dahi belki de bu güne dek mucizeydi
Tıpkı senin bana mucize gibi gelişin gibi

Mum yandı sona doğru artık üflemeye gerek kalmadan
Söndü söndürüldü
Son birkaç dal cigaram kaldı
Hepsini üst üste yakıcam ve içime çekecem

Ya gözlerim oturmuş karşımda konuşuyor benle
Yüreğim dersen yanı başımda
Teselli veriyor bana gözlerim benim akacak suyum yok diyor
Yüreğim artık ben seninle yokum diyor

Nasılsa boş olunca bu bedende yerimde kalmadı diyor
Kalbimi soracak olursan
O senle gelmiş bana ihanet etmiş
Sen yoksan oda yokmuş

Alıp götürdün her şeyi geride sadece anılarım kaldı
Ömrüm yüreğim kalbim seninle gelmiş
Hani diyorum ya ben giderken
Onlarda arkamdan gelseler seni üzmeden kırmadan

Hani son hesap anında
Hünker Nekir suale çektiğinde
Bari gelseler zaten yanmışım ben bu dünyada
Bari orada yanmayayım onların yüzünden

Alıştım diyorsun peki kalsınlar seninle
Andım olsun ki onları sen kovmadan geri çağırmayacak bu nefes
Zaten bende olsalar da bir işe yaramayacaklar
Sen olmadıktan sonra

Nefes almışım almamışım kimin umurunda
Kaç gecedir uyuyamıyorum
Sağa dönüyorum olmuyor sola dönüyorum olmuyor
Sigara yakıyorum volta atıyorum

Duvarları yumrukluyorum olmuyor
Tuhaf olan tek şey canım acımıyor
Duvara değen yumruklarım değil
İçime bir nefeste çektiğim cıgaram değil

Acın o kadar ağır bir maden ocağı gibi yıkıldı ki üzerime
Ezilip yok olduğumu anlayamamışım
Hiç ölüler acı çeker mi…
_____Hiç Ölüler Acıyı His Eder mi...