Her akşam yine dükkan’ın kepenk’leri iner
Sanki hapishane kafesleri gibi ardından bakarım caddeye………
Dinlerim acı olan her parçayı her gece………
Anlamıyorum karşımdaki nedir bu yüzsüzlük bu gece.

Bir yaradan’ımız varsa’ki var inancım bu……
O zaman bana edenler çekecek cezalarını……………
Yok ben haksız isem………………
O zaman sürecekler bana ettiklerinin sefasını…………

Bir şahit bırakmak istedim hep………
Yapamadım, aklıma geldi söylenen kelimelerin ilki…
Şöhret olmak bizim ölümümüzdü………….
Ben yaşarken kaç kere öldüm …ama ölüm bu olmamalıydı değilmi…
Şöhretten ölmemeliydim gerçek buydu…………
Beni mahveden şöhretten………………….!!!!!!!

Kendimi suçlarım hep………..
Bana edenlerin geçmişi sanki çok aydınlık………………
Onların karanlığında yaşadım halbuki hep……………
Yetmedi aydınlığım…güneşim…onlar karanlığı sevmiş..!!!!!!!!!!!!!
Varsın canları sağ olsun……yüreğimde nefretleri var ya, onlar var olsun…