2
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1030
Okunma
sonra akşam inerken şehre
içimin alacasında
tükeniyor nefesi şiirin...
ve acın
yokluğun resmini düşürüyor
gölgeleriyle kaldırımlara...
kopya cümleler düşüyor kağıtlara
sessizliğine yenik düşüyorum kelimelerin
kimse bilmiyor
kimse duymuyor yağmurları
bu bahar
bir türlü yeşile dönmüyor dallar
say ki
çaldırmış
renklerini bütün çiçekler
düş kırıklığı
biraz da yalnız
yağmurun renginde saklı gözleri sevdanın
şimdi
dokunmak sevdaya
nefes kadar yakın
bir o kadar uzak düşerken
ne acı...
ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.