ey sevgili!
Özleminin Suskunluğun da...!
Hasret iniltileri uğultuyla kulağıma süzülürken 
Neden dolu dolu dökülüyor gözyaşlarım....

Sığ’lığıma koylar açıyor
Gözümden düşen her damla 
Yine yalnızlıkla vuslatta Hercai düşlerim
Yakıyor yüreğimi bu sızı

Penceremi tekmelerken her yağmur damlası
Toprak kokusuyla Harmanlanıp
Buram buram "aşk" kokuyor
Umutlarım vuslatla yoğruluyor

Yanık toprağa yağmurun hasretle düşüşü gibi 
Yetim boynu bükük küskün.
Kederimle boğuşan zaman...
Bu ayrılıklar kavuşmaya gebe 


Suskun hayallerim bir fincan Kahve ıssızlığında 
Bir bardak çay sıcaklığında gülüşüne yavuklu
Ecelimdi gidişin, dönüşün doğuşum olsun...
Bu özlem son bulsun

Öksüzlüğümü alıp yanıbaşıma can kapına vurmaya geldim 
Özleminin bitişi mutluluğun başlangıcı olsun
Artık anla ki.. sevgili!
Vuslat tek avuntusudur...Bu ruhun...!!

Asuman Oral
02:16
18/04/2013