Gerçeği yüzüme kustuğu gün
Ben Tanrının en büyük hayranıydım.
fakat şimdi neden suskun
yoksa benim pişmem mi lazım

Azrailim,Azrailim
Kanatlarım...
Bana senin ilgin lazım.
Sen
şen kahkahasında,bebeksi miskaller olan Tanrım.

Ne olursun kimseye benzeme
Yeryüzüne dönüşme yarabbim.
Çünkü zemin,çarpık ve ruhsuz
Tehlike ve çıkar kokuyor
Vahşi hayvanlar gibi insanlar
Gittikçe ’ötekine’ dönüşüyor


Tanrım Tanrım
Bana senin ihsanın lazım
Sen,çocukluğumdaki kahramanım
ben seni
Uçsuz bucaksız kavramışım


Beni,sık ağaçların içerisinde bırakma
Kucakla ne olur kanatlarınla
Ki zaten
Sen Pirsin.Teksin,yeksin,azimüşşansın,rahman ve rahimsin
Bizi merhametiyle bağışlayansın
Hu


Sanrım,sanrım
Beni sarıyor itikatsiz canavarlar
Gözlerime uyku girmiyor,hani nerede o ,uhudda bedirdeki kahramanlar!
Örümcekler,
örümcekler örüyor,
Ve gözlerim bambaşka alemleri görüyor.
Zehirli diyaloğlar


Beni çocukluğumun masumiyetiyle çağdaşlaştır
Sana kuvvetim ve inancım
Bir melekten daha fazla
Öyleyse
Beni yeniden
Sırılsıklam aşkla tanıştır
Hiç bir yağmurun erişemeyeceği


Hudey hudey pir aşkına
Sen yardım eyle düşküne
Adaletsiz padişahın
Canavar girsin köşküne

Sen gözleri maviye çalan...