Bir ozan olsaydım girerdim söze
Konuşmaz dillerim söz feryat eder
Dökseydim içimi vururdum saza
...Mızraba dokunsam saz feryat eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber


Çaresiz bu gönül çile çekerim
Gamları biçerim hüzün ekerim
Umutsuz yönlere döner tekerim
...Ayak doğru gider diz feryat eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber


Muhabbet faslında çöker gururum
Hayallere ümit eker dururum
O şansı bir görsem çeker vururum
...Kaybolur hedefler iz feryat eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber


Artık yolun sonu sanırım bitti
Ruhum bedenime işkence etti
Yeter artık yeter canıma yetti
...Çektikçe çileyi öz feryad eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber


Kaçıncı hüsran bu kaçıncı vurgun
Dilim sitem eder yüreğim kırgın
Bir gün döner diyen ümidim dargın
...Tükendi umutlar göz feryat eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber


Garip yüreğime ne karlar yağar
Yalnızlık rüzgârı gönlüme dolar
Bir ateş ki ne duman ne alevi var
...Külüm savrulurken köz feryad eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber


Yıkılmış duvarım köhnedir yurdum
Güneşin üstüne pazarı kurdum
Bulutlar misali ağladım durdum
...Süzülür taneler yüz feryat eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber


Emine’yim yüzüm yüreğim gülmez
Garibin halinden kimseler bilmez
Yazım kışa döndü baharım gelmez
... Mevsimler isyanda güz feryad eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber



Nermin Önbaş