Biliyor musun ?
Arıyorum bazen bana bakan o gözlerini..
Sımsıcak, saran kolların yerini dolduran,
Insanı saran o gözlerini..
Işıl ışıl, hani zifiri de olsa gökyüzü,
Geceyi aydınlatan o gözlerini..
Farklı senin bakışların.
Anlamlı, duygu dolu, biraz acı barındırıyor..
Masumiyetin simgesi bir yandan,
Bir yandan keskin..
Ok gibi, hedefe doğrultulmuş...
Kalbime..
Renginin tarifi yok mesela..
Sevgi renginde bolca,
Güven tonlarında, ve huzur fırçasıdan da almış nasibini..
Tarifi yok adı yok bu rengin..
Sanırım
Aşk renginde senin gözlerin..
Kalbinin dışa vuruşu...
Gözbebeğin...
Içinde yaşattığın çocuğun temsili sanki..
Mutlu olduğunda gülümsüyor bana..
Hatırlamak istemiyorum o anı ama,
Agladığında...
Hani kan kaybeden bir kalp gibi,
süzüldüğünde yaşlar gözlerinden..
Buğulandığında aşk rengi bakışların..
Içim acıyor,
Gelişi değil lafın, sahiden acıyor..
Içimde birşeylerin koptuğunu,
Hücrelerimin birer birer öldüğünü hisseder gibi oluyorum..
O yüzden gül her daim...
Yaşat uzun yıllar ama büyütme Gözbebeklerini..
Hep çocuk, hep mutlu, hep masum..
Hep ışıl ışıl kalsın onlar..
Belki,
Belki birgün bebeğimizle birlikte büyürler..