Çok bekledim seni,
umutlarımı ilmek ilmek dokuyarak...
Gönlümün halılarını serecektim ayaklarına döndüğünde...
Kuş tüyünden yumuşak hayallerde yaşattım seni...
Hep akladım seni yüreğimde,
Ve kara tahtalara yazdım kendi adımı...
Çok ağladım gecelerce,
Kurban ettim her bir gözyaşımı,
Belki yanlışlarını silerler diye...
İnan bana,
Senin terazinin doğru tarttığı gün,
terazinin bir yanında ihanetin,
bir yanında ömrüm olduğu gündür...
Öyle ya,
senin sevgime olan ihanetin değil miydi ömrümü harcayan ?
Ama şimdi,
Şimdi öyle bir bağışıklık kazandım ki hayata karşı..
Kaskatı kesildi yüreğim,
sana dair ne var ne yoksa...
Ve hatta biliyor musun ?
Yürek pusulam artık başka bir limanı gösteriyor..
Ve gönül güzergâhımdaki her yol,
huzur taşlarıyla bezenmiş...
Anlayacağın,
çok önce yapmam gerekeni yapıyorum..
Gidiyorum...
Gidiyorum ama etmiyorum eyvallah !