Zencefilli çayım masamın en ucra köşesinde,
zeytin dalına uzanmış bekler biçare gönlüm.
çetrefilli olan sevdan zihnimin ölüm merkezinde,
küskün sala binmiş gider yol bilmez gönlüm.




Elemlere karışmış yüreğim,bugünlerde konuşmaz.
boğazıma biriken hiddetli sitemler bulaştı yüzüme,
denizlere aniden karanlık çöktü,karanlıklar aydınlanmaz.
önümü görmez oldum,her saniye kefenler giydirir bedenime.





Kurulan hayallerimizi yüzüstü bıraktın bu zoruma gider.
ne yapsın sensiz bu canım,öldürsem hoşuna gider mi?
gönderilen mektupları her seferinde yırttın bu zoruma gider.
ne yapsın sensiz bu bensizliğim,boğdursam hoşuna gider mi?





Bardaktan boşalırcasına yağan yağmur seni anımsatıyor.
bütüm hırsım bir mızrağın ucunda,bulutlara saplarım.
geceden korkarcasına uzaklaşan bedenim seni özlüyor.
bu gözlerimin üzerine yeminim oldu,inanmadın yanarım.





Sen dargınsın yüreğin değil,ansızın gittiğin yol yanlış yöndü.
ömrümü sana adadım,içimi hayıflatan bunu görmemendi.
Beni,gitmelerin değil, gelmeyişin yıkıntılar arasına gömdü.
suçumu bilirim,yalnız sana adam gibi aşık olmamdı.





Mağrur olma o kadar , sende birgün döneceksin.
sensizliğin kalbimi kor etti, yalnızlığında zaman dondu.
sen yandığımız ömürlük sevgimizin dalına konacaksın.
Biran önce gel çünkü kalbimdesin,.yüreğim sana yandı.











28.03.2013
BİYOMESİR...