Öyle durup böyle, çekilmez ki sevdan,
Kanmam artık senin o yalan sözlerine,
Sonumu bile bile, öyle öyle sevdim ki
Umudumu, yarınımı bıraktım ellerine.

Sor nasıl gülerim, gülerim sensiz böyle?
Sor bitmez akşamlarda bana sabahı söyle!

Nasıl başlar anlamam ki,
Bu sevdalar, bu aşklar...
Yürekte o ilk atış, ilk çırpınışlar,
Aramızda yollar, sıra dağlar, engeller.
İlle de çarpar aşk ile kalpler.
Neden Rabbe açılır eller?
Ne ellerini tuttum, ne saçlarını okşadım,
Ne de gözlerim gözlerine değdi
Bilmem ki bu yürek seni nasıl böyle sevdi?
Biliyor musun ben kimim?
Seni çok ama çok sevenim,
Kölenim ben küçüğüm, kölenim.



Sor nasıl dökülür yağmurlar gözlerimde,
Bitmesin kurusun, senin, sen de böyle
Sor içkimin her bir, her bir kadehine
Görme ihaneti, sarhoş kal sen de böyle

Sor nasıl gülerim, gülerim sensiz böyle?
Sor ne kadar zormuş, çekip gitmek sessiz öyle!

Ben güzele, doğruya gönül verenim!
Kölenim...Sen benim, ben kendimin...
Merak etme küçüğüm, ben haddini bilenim.
Uzaklarda olsan da, seni sevenim.
Git dersen; giden, gel dersen; gelenim
Merak etme sen küçüğüm (!) Bakma çok konuştuğuma.
Gerektiğinde diline, yüreğine kilit vuranım ben.
Sevgi ise, aşk ise şiir; şairim.
Gönüllerde taht kuranım ben.
Bakma taht kurduğuma,
Ne sultanım, ne şah! Ne kralım, ne de padişah!
Seni sevenim...
Kölenim ben küçüğüm, kölenim...

Gücün varsa sus ve dinle!
Yıkılsın senle dönen şu dünyam dursun öyle,
Kalmasın hiçbir iz, senden bana böyle!
Tenimden söküp at, kalmasın kokun bende.
Duvarlardan hayalin, yıkılsın bende böyle!