sürgün ediyorum kendimi bir bilinmeze
hayatımın son demi olsun diye
belki bir dağ başı belkide ıssız bir sahile
yok olup gidecegim kimsenin bilmediği

bir yerlere dogru arayan olmasın soran olamasın diye
gaibligimi verecegim bütün gazetelere
büyük puntolarla ilk sayfada ve yok olup gidecegim
suçum ne diye sormayın kimse bilmeyecek

sevgiye sürgün oldugumu

kırdıgım kalemin mürekebinin kanım oldugunu
kendi idam cezamı verdigimi anlamayacak
sevdiklerim bilmeyecek kendim vuracagım
tabureye tekmeyi sevgisizlik ilmegini

boynuma geçirdigimi bilmeyecekler
bu dünyada kimse üzülmesin aglamasın
ardımdan sevdiklerini sananlar yazık etmesin
göz yaşlarına degmezdi deyip geçip gitsinler

bir garip şairdi delifırat son sözlerini söyledi

bu hayatta burada son buldu belki de hiç başlamdı
yaşananlar bir film gibi izlendi ve sonunda bitti